العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
236
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
نگاه كردم ، در خبرهايشان انديشيدم ، و باز ماندههايشان گردش كردم ، تا اينكه يكى از آنان شمرده شدم بلكه به سبب آنچه كه از آنان به من رسيده از كارهايشان گويا من زندگى كردهام با اولشان تا آخرشان پس شناختم صاف آنان را از آلودهشان و فائدهاش را از زيانش و از هر كارى براى تو پاكيزهى آن را برگزيدم و پسنديدهاش خواستم برگرداندم از تو مجهولش را و چنان در كار تو صلاح ديدم كه پدر مهربان در بارهى پسرش صلاح مىداند و فراهم كردن وسائل تربيت ترا در حالى كه تو رو بزندگى تازهاى آوردهاى و صاحب نيت سالم و نفس پاكى و شروع ميكنم براى تو آموختن كتاب و تأويل آن را و شريعتهاى اسلام و حكمهاى حلال و حرامش را در حالى كه براى آموزش تو از كتاب خود به چيز ديگر نميپردازم بعد ترسيدم كه بر تو اشتباه شود ، آنچه را كه مردم از روى خواهشها و انديشههايشان در آن اختلاف كردهاند مانند عقايدى كه بر آنان اشتباه گرديده و استوار ساختن آن هر چند ميل به ياد آورى آن ترا نداشتم بهتر است پيش من از واگذاردن ترا بكارى كه از نابودى آن بر تو ايمن و آسوده نيستم . اميدوارم خدا ترا در آن كار توفيق رستگارى عطا فرمايد و به راه راستت راهنمائى كند پس ترا به اين وصيت سفارش ميكنم . پسرم بدان بهترين چيزى كه تو از وصيت من فرا فراگيرى پرهيزكارى و ترس از خداست و اكتفا كردن به آنچه كه خدا بر تو واجب كرده ، فرا گرفتن آنچه را كه بر آن پيشينيان تو از پدران و مردمان شايستهى از خويشاوندان و هم - كيشانت بر آن گذشتهاند . زيرا كه آنان بينائى و انديشهى خويش را وانگذاشتند چنان كه تو در فكر و انديشهاى انديشه كردند چنانچه تو مىانديشى پس در نتيجهى انديشه آنان را بفراگرفتن آنچه شناختند و باز ايستادن از آنچه مكلف نشدند وارد ساخت پس اگر نفس